Najczęściej zadawane pytania

    Najczęściej zadawane pytania

    Najczęściej zadawane pytania

    Odpowiedzi Ministerstwa Finansów na najczęściej zadawane pytania dotyczące interpretacji przepisów ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz. U. Nr 77, poz. 649, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą".

    1. Czy biegły rewident wykonujący zawód jako osoba fizyczna prowadząca działalność we własnym imieniu i na własny rachunek, może być kluczowym biegłym rewidentem, jeżeli wykonuje badanie na podstawie umowy o współpracę z innym podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych?


      Zgodnie z ustawą biegły rewident wykonujący zawód na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy, podejmując się czynności rewizji finansowej jako kluczowy biegły rewident, powinien zawrzeć umowę o współpracę w ww. zakresie z podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych, któremu zlecono wykonanie badania. W umowie zawartej między ww. stronami powinna jednak znaleźć się klauzula o reprezentacji, zgodnie z którą kluczowy biegły rewident będzie występował w imieniu podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, który przeprowadza badanie a nie podmiotu, w ramach którego wykonuje zawód.
       

    2. Czy istnieje możliwość wykonywania zawodu biegłego rewidenta na podstawie umowy o pracę z podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych, w przypadku jeżeli biegły rewident jest członkiem organów statutowych w podmiocie uprawnionym do badania sprawozdań finansowych?


      Przepisy art. 3 ustawy wprowadzając definicję zawodu biegłego rewidenta, określiły formy prawne wykonywania tego zawodu. Przepisy ustawy nie wykluczają zatem możliwości wykonywania zawodu w formie wymienionej w art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy, czyli na podstawie umowy o pracę z podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych, o którym mowa w art. 47 ustawy, w przypadku jeżeli biegły rewident jest członkiem organów statutowych w podmiocie uprawnionym do badania sprawozdań finansowych. Ponadto przepisy ustawy nie zakazują wprost biegłemu rewidentowi wykonywania innych czynności niemieszczących się w definicji zawodu biegłego rewidenta, niemniej jednak jego obowiązkiem jest m. in. przestrzeganie standardów rewizji finansowej, zasad niezależności oraz etyki zawodowej (art. 4 ust. 1 ustawy).
       

    3. Czy biegły rewident może wykonywać zawód jako kluczowy biegły rewident oraz biegły rewident grupy?


      Wykonywanie zawodu biegłego rewidenta polega na wykonywaniu czynności rewizji finansowej, w tym na badaniu sprawozdań finansowych zarówno jednostkowych, jak i skonsolidowanych co oznacza, że biegły rewident może wykonywać zawód jako kluczowy biegły rewident oraz biegły rewident grupy.
       

    4. Czy istnieje możliwość wykonywania zawodu biegłego rewidenta przebywając na urlopie wychowawczym?


      W przypadku wykonywania zawodu biegłego rewidenta na urlopie wychowawczym należy mieć na uwadze przede wszystkim przepisy z zakresu prawa pracy. Zgodnie bowiem z art. 1862 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.)w czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracę zarobkową u dotychczasowego lub innego pracodawcy albo inną działalność, a także naukę lub szkolenie, jeżeli nie wyłącza to możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.
      Jeżeli powyższy warunek jest spełniony, to wykonywanie zawodu biegłego rewidenta na podstawie art. 3 ust. 2 ustawy, jak również w wyniku zawartej umowy o współpracy między podmiotami uprawnionymi do badania sprawozdań finansowych, powinno być realizowane z uwzględnieniem m.in. przepisów art. 4 ust. 1 ustawy.

    5. Kto zgodnie z przepisami ustawy podpisuje opinię i raport, o którym mowa w art. 65 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (j. t. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.)?

      Zgodnie z art. 65 ust. 7 ustawy o rachunkowości opinię i raport z badania sprawozdania finansowego podpisuje kluczowy biegły rewident przeprowadzający badanie. Przepis ten jednoznacznie zobowiązuje do złożenia podpisu pod opinią i raportem przez kluczowego biegłego rewidenta działającego w imieniu podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, z którym badana jednostka ma podpisaną umowę o badanie. Tym niemniej nowe regulacje nie ograniczają prawa do podpisania opinii i raportu przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych. Podmiot ten może, ale nie ma obowiązku składać dodatkowego podpisu obok podpisu kluczowego biegłego rewidenta czy biegłego rewidenta grupy.
       
    6. Czy biegły rewident skreślony z rejestru biegłych rewidentów z powodu nieuiszczania składek członkowskich przez okres dłuższy niż rok, może zostać ponownie wpisany na swój wniosek do rejestru bez konieczności przejścia całej procedury kwalifikacyjnej?

      W myśl art. 11 ust. 1 pkt 4 ustawy osoba skreślona z rejestru biegłych rewidentów z powodu nieuiszczania składek członkowskich za okres dłuższy niż rok, niezależnie od ich uregulowania, nie podlega ponownemu wpisowi do rejestru.
      Z wyżej przytoczonych przepisów ustawy wynika zatem, iż do uzyskania ponownego wpisu do rejestru biegłych rewidentów konieczne jest przystąpienie do postępowania kwalifikacyjnego na warunkach określonych w art. 5 ust. 2 ustawy.
       
    7. Czy istnieje możliwość ponownego wpisu do rejestru biegłego rewidenta, który wystąpił z samorządu biegłych rewidentów przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 6 czerwca 2009 r.?

      Art. 11 ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z ust. 3 ustawy stanowi, że osoba skreślona z rejestru z powodu wystąpienia biegłego rewidenta z samorządu biegłych rewidentów podlega, na swój wniosek, ponownemu wpisowi do rejestru, jeżeli:
      a) spełnia warunki określone w art. 5 ust. 2 pkt 1-5 i 7 ustawy oraz
      b) ponownie złożyła przed Komisją Egzaminacyjną z wynikiem pozytywnym egzaminy dla kandydatów na biegłego rewidenta z wiedzy, o której mowa w art. 9 ust. 1 i 2 ustawy.
      Obecna regulacja stawia przed osobą ubiegającą się o ponowny wpis do rejestru obowiązek zdania egzaminu teoretycznego oraz nie przewiduje możliwości zwolnienia z tego obowiązku. Zwalnia natomiast z obowiązku ponownego odbywania praktyki w zakresie rachunkowości oraz z co najmniej dwuletniej aplikacji pod kierunkiem biegłego rewidenta zakończonej ustnym egzaminem sprawdzającym.
       
    8. Co należy rozumieć pod pojęciem strony internetowej, którą w świetle ustawy mają obowiązek posiadać podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych?

      Przepisy art. 53 ust. 3 pkt 9 i art. 88 pkt 1 ustawy, nakładające obowiązek posiadania strony internetowej przez podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych, jednocześnie nie precyzują, co należy rozumieć przez stronę internetową. Zastosowanie przez ustawodawcę pojęcia strony internetowej stanowi nawiązanie do powszechnie przyjętego nazewnictwa, które może odnosić się zarówno do strony głównej serwisu, jak również do pojedynczej podstrony lub do całego serwisu.
       
    9. Jak należy poprawnie rozumieć sformułowanie „kwalifikacje w dziedzinie rachunkowości lub rewizji finansowej", które powinien posiadać członek komitetu audytu?

      Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy,w jednostkach zainteresowania publicznego działają komitety audytu, które powołane zostały do realizacji zadań określonych m.in. w art. 86 ust. 7 ustawy.
      W ustawie nie dokonano specyfikacji kwalifikacji z uwagi na fakt, iż jednostki zainteresowania publicznego funkcjonują w różnych sektorach gospodarki, działają na podstawie szczególnych uregulowań prawnych oraz wykorzystują różnorodne systemy przetwarzania danych.
      Zadania realizowane przez poszczególne komitety audytu, jakkolwiek będą one dotyczyły rachunkowości i rewizji finansowej, będą zawsze pochodną złożoności i specyfiki działania konkretnej jednostki zainteresowania publicznego. Dlatego też ocena kwalifikacji posiadanych przez daną osobę powinna należeć do kompetencji rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej jednostki zainteresowania publicznego. Jednakże pomocnym kryterium w doborze składu komitetów audytu może okazać się fakt posiadania przez kandydata dokumentu potwierdzającego takie kwalifikacje (np. dyplom biegłego rewidenta, certyfikat księgowy, tytuł ACCA), a także praktyczne doświadczenie pozwalające na rzetelne wykonywanie obowiązków komitetu audytu, przy szczególnym uwzględnieniu specyfiki działalności danej jednostki.
      W jednostkach zainteresowania publicznego realizację zadań komitetu audytu można powierzyć także radzie nadzorczej, w przypadku, gdy rada ta składa się z nie więcej niż 5 członków (art. 86 ust. 3 ustawy). W interesie samej jednostki zainteresowania publicznego jest, aby organ desygnujący osoby do realizacji zadań komitetu audytu (walne zgromadzenie) zapewnił taki poziom ich kompetencji, wiedzy i umiejętności, który spełni oczekiwania interesariuszy tej jednostki.
       
    10. Czy istnieje możliwość prowadzenia przez biegłego rewidenta działalności gospodarczej w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych i podatkowych oraz równoczesnego wykonywania zawodu biegłego rewidenta jako wspólnik spółki partnerskiej – podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych?


      Art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy stanowi, że biegły rewident może działać w swoim zawodzie jako wspólnik podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, o którym mowa w art. 47 pkt 2 i 3 ustawy. Zgodnie z powołanym przepisem art. 47 pkt 2 i 3 ustawy podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych może być wyłącznie jednostka, w której czynności rewizji finansowej wykonują biegli rewidenci, wpisana na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych i prowadząca działalność w jednej z następujących form:

      - spółka cywilna, spółka jawna lub spółka partnerska, w której większość głosów posiadają biegli rewidenci lub podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych, zatwierdzeni co najmniej w jednym państwie Unii Europejskiej; w spółkach, w których powołano zarząd, większość członków zarządu stanowią biegli rewidenci zatwierdzeni co najmniej w jednym państwie Unii Europejskiej; jeżeli zarząd składa się z nie więcej niż 2 osób, co najmniej jedną z nich jest biegły rewident;

      - spółka komandytowa, w której komplementariuszami są wyłącznie biegli rewidenci lub podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych, zatwierdzeni co najmniej w jednym państwie Unii Europejskiej.

      Kwestie dotyczące możliwości usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych reguluje ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (j. t. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.). Art. 76a ust. 4 ww. ustawy stanowi, że uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są m.in. osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów.
      Przepisy obu ww. ustaw nie wprowadzają zakazu jednoczesnego prowadzenia przez osobę będącą biegłym rewidentem odrębnej działalności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych i podatkowych oraz realizowania działalności z zakresu czynności rewizyjnych jako wspólnik spółki partnerskiej. Należy jednak podkreślić, że art. 4 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawystanowi, iż biegły rewident jest obowiązany postępować zgodnie ze złożonym ślubowaniem, przestrzegać standardów rewizji finansowej, zasad niezależności oraz etyki zawodowej. Również art. 56 ust. 1 ustawy, określający zasady wykonywania czynności rewizji finansowej, nakłada na biegłego rewidenta obowiązek przestrzegania zasad etyki zawodowej, w tym w szczególności uczciwości, obiektywizmu, zawodowych kompetencji i należytej staranności oraz zachowania tajemnicy.
      Za postępowanie sprzeczne z przepisami prawa, standardami rewizji finansowej, zasadami niezależności oraz zasadami etyki zawodowej biegły rewident podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej na zasadach określonych w rozdziale 4 ustawy.
       
    11. Czy jednostkami zainteresowania publicznego są spółki notowane na rynku NewConnect?


      Zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy przez jednostki zainteresowania publicznego rozumie się mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej emitentów papierów wartościowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym państwa Unii Europejskiej, z wyłączeniem jednostek samorządu terytorialnego.
      Rynek NewConnect, prowadzony od sierpnia 2007 r. przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A., należy uznać natomiast za alternatywny system obrotu. Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 z późn. zm.), przez alternatywny system obrotu rozumie się bowiem „organizowany przez firmę inwestycyjną lub podmiot prowadzący rynek regulowany, poza rynkiem regulowanym, wielostronny system kojarzący oferty kupna i sprzedaży instrumentów finansowych w taki sposób, że do zawarcia transakcji dochodzi w ramach tego systemu, zgodnie z określonymi zasadami".
      Rynek ten, poza przepisami ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, działa na podstawie:

      - Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539 z późn. zm.), oraz

      - Regulaminu Alternatywnego Systemu Obrotu w brzmieniu przyjętym uchwałą Nr 147/2007 Zarządu Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. z dnia 1 marca 2007 roku, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych kolejnymi uchwałami Zarządu Giełdy.

      Jednocześnie należy zauważyć, iż w myśl przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, alternatywny system obrotu nie jest uznawany za rynek regulowany, którym jest w rozumieniu art. 14 ust. 1 tej ustawy „działający w sposób stały system obrotu instrumentami finansowymi dopuszczonymi do tego obrotu, zapewniający inwestorom powszechny i równy dostęp do informacji rynkowej w tym samym czasie przy kojarzeniu ofert nabycia i zbycia instrumentów finansowych, oraz jednakowe warunki nabywania i zbywania tych instrumentów, zorganizowany i podlegający nadzorowi właściwego organu na zasadach określonych w przepisach ustawy, jak również uznany przez państwo członkowskie za spełniający te warunki, i wskazany Komisji Europejskiej jako rynek regulowany".
      W związku z powyższym do jednostek zainteresowania publicznego nie zalicza się emitentów papierów wartościowych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dopuszczonych do obrotu na rynku NewConnect.
       
    12. Czy pięcioletni okres wykonywania czynności rewizji finansowej w tej samej jednostce zainteresowania publicznego liczy się od dnia wejścia w życie ustawy, czy od faktycznego okresu wykonywania tych czynności jeszcze przed wejściem w życie ustawy?

      Pięcioletni okres wykonywania czynności rewizji finansowej w tej samej jednostce zainteresowania publicznego liczy się od momentu wejścia w życie ustawy. Wyjątkiem są czynności rewizji finansowej wykonywane w zakładach ubezpieczeń, do których zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151, z późn. zm.).
      Nowelizacja art. 170 ustawy o działalności ubezpieczeniowej w brzmieniu nadanym na mocy art. 1 pkt 33 ustawy z dnia 13 lutego 2009 r. o zmianie ustawy o działalności ubezpieczeniowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 42, poz. 341) i obowiązującym od dnia 18 czerwca 2009 r. stanowi, iż wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdania finansowego dokonuje się przed upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot nie może być wybrany na okres dłuższy niż 5 lat. Przed nowelizacją przepis przewidywał, iż wyboru biegłego rewidenta dokonuje się przed upływem roku obrotowego, jednakże ten sam podmiot nie może być wybrany na okres dłuższy niż 5 lat. Z wcześniejszego brzmienia art. 170 ustawy o działalności ubezpieczeniowej wynikało, że zakład ubezpieczeń dokonywał wyboru biegłego rewidenta, ale podmiot, w którym wykonywał swoje zadania biegły rewident, mógł świadczyć usługi w tym zakładzie ubezpieczeń maksymalnie przez okres 5 lat. Obecne brzmienie cytowanego przepisu wskazuje wyraźnie, że zakład ubezpieczeń dokonuje wyboru nie konkretnego biegłego rewidenta, ale ogólnie podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych (zatrudniającego biegłych rewidentów) na okres maksymalnie 5 lat. W tym przypadku pięcioletni okres wykonywania czynności rewizji finansowej w tej samej jednostce zainteresowania publicznego rozpoczyna bieg od momentu wyboru podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych dla danego zakładu ubezpieczeń, a nie od daty wejścia w życie ustawy o działalności ubezpieczeniowej.
       
    13. Jaki jest zakres dopuszczalnych form wykonywania przez wizytatorów zawodu biegłego rewidenta?

      Art. 26 ust. 4 ustawy stanowi, iż „Kontrole, o których mowa w ust. 3, przeprowadzają kontrolerzy zatrudnieni w Krajowej Izbie Biegłych Rewidentów, przy czym kontrole, o których mowa w ust. 3 pkt 2, mogą być przeprowadzane również, na podstawie umowy cywilnoprawnej, przez wizytatorów będących biegłymi rewidentami". Z treści wskazanego przepisu jednoznacznie wynika, iż kontrole mogą być przeprowadzane, bądź przez kontrolerów zatrudnionych w Krajowej Izbie Biegłych Rewidentów, a więc przez osoby z którymi został nawiązany stosunek pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), zwanej dalej „Kp", bądź przez biegłych rewidentów, z którymi została zawarta stosowna umowa cywilnoprawna. Podkreślić zatem należy, iż ustawodawca dokonując wskazania osób upoważnionych do przeprowadzenia kontroli, precyzyjnie określił możliwe podstawy stosunku prawnego łączącego osobę przeprowadzającą kontrolę oraz organ kontroli. W przypadku kontrolerów stanowić ją może umowa o pracę (bądź ewentualnie inna forma zatrudnienia przewidziana w art. 2 Kp), natomiast w przypadku wizytatorów - umowa cywilnoprawna.
      Zasadnym jest zatem wskazanie, iż wizytatorzy będący biegłymi rewidentami mogą, zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy, prowadzić kontrolę wyłącznie na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zgodnie z przepisami prawa pracy, nie stanowi formy zatrudnienia. Pracownikiem w rozumieniu przepisu art. 2 Kp nie jest bowiem osoba fizyczna, która wykonuje określone czynności na rzecz innej osoby (fizycznej lub prawnej) na innych, niż wymienione we wskazanym przepisie podstawach (umowa o pracę, powołanie, wybór, mianowanie lub spółdzielcza umowa o pracę).
      Wobec powyższego stwierdzić należy, iż do wizytatorów, o których mowa w art. 26 ust. 4 ustawy nie znajduje zastosowania przepis art. 3 ust. 6 ustawy, stanowiący iż „Biegli rewidenci zatrudnieni w samorządzie biegłych rewidentów oraz pracujący w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego lub naukowego mogą wykonywać zawód wyłącznie w formie określonej w ust. 2 pkt 4". Nałożone niniejszym przepisem ograniczenie w zakresie formy wykonywania zawodu biegłego, dotyczy bowiem wyłącznie osób zatrudnionych w samorządzie biegłych rewidentów, a więc osób które wykonujących określone czynności na rzecz samorządu biegłych rewidentów na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę a także osób pracujących w charakterze pracownika naukowo-dydaktycznego. Tym samym stwierdzić należy, iż zawarcie przez biegłego rewidenta umowy cywilnoprawnej dotyczącej przeprowadzenia kontroli, zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy, nie wyłącza możliwości wykonywania zawodu przez biegłego rewidenta, w każdej z form przewidzianej przepisami ustawy (art. 3 ust. 2 ustawy).
      Ponadto wskazać należy, iż ustawa nie zawiera przepisów, które przewidywałyby inną niż umowa cywilnoprawna, podstawę do dokonywania przez wizytatora kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy. Przepis art. 27 ust. 10 ustawy, zgodnie z którym „Kontrolerzy i wizytatorzy są odpowiednio zatrudniani lub powoływani(…)", nie stanowi przypadku, w którym możliwe jest nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania (art. 68 § 1 Kp). Przepis ten dokonuje jedynie wskazania warunków jakie musi spełniać osoba przeprowadzająca kontrolę, nie modyfikując zasady wyrażonej w przepisie art. 26 ust. 4 ustawy.
      Reasumując stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 4 ustawy wizytatorzy przeprowadzają kontrolę wyłącznie na podstawie umowy cywilnoprawnej i tym samym nie podlegają ograniczeniu w wykonywaniu zawodu, o którym mowa w art. 3 ust. 6 ustawy.
       
    14. Jak prawidłowo interpretować przepis art. 115 ust. 3 ustawy, mający zastosowanie do osób, które przystąpiły do postępowania kwalifikacyjnego na biegłych rewidentów przed dniem wejścia w życie ustawy?

      Zgodnie z art. 115 ust. 3 ustawy do osób, które rozpoczęły postępowanie kwalifikacyjne na biegłych rewidentów przed dniem wejścia w życie ustawy, mają zastosowanie wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach dotychczasowych, jednakże nie dłużej niż 4 lata od dnia wejścia w życie ustawy. Okres czteroletni wymieniony w ww. przepisie, odnosi się do wymagań kwalifikacyjnych dla kandydatów na biegłych rewidentów, o których mowa w Uchwale nr 154/11/2004Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 20 kwietnia 2004 r.w sprawie wymagańkwalifikacyjnych dla kandydatówna biegłych rewidentów, podjętej na podstawieart. 25 ust. 2 pkt 4 lit. a uchylonej ustawy z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359, z późn. zm.). Wymagania kwalifikacyjne zostały przedstawione z podziałem na dziesięćprzedmiotów egzaminacyjnych. Oznacza to, że w ww. okresie Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, w ramach ustalania harmonogramu przeprowadzania egzaminów, jak i zakresu tematycznego egzaminów na podstawie art. 9 ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy, obowiązana jest przeprowadzić egzaminy uwzględniające wszystkie przedmioty egzaminacyjne, ustalone według wymagań kwalifikacyjnych określonych w przepisach dotychczasowych. Egzaminy te powinny być przeprowadzone w trybie przyjętym w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 2009 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego na biegłych rewidentów (Dz. U. Nr 6, poz. 36).
      Ponadto okres przejściowy, wymieniony w art. 115 ust. 3 ustawy, wyraźnie przewiduje maksymalny termin stosowania się do wymagań kwalifikacyjnych określonych w przepisach dotychczasowych, który upływa z dniem 5 czerwca 2013 roku. Równocześnie ustawodawca nie wskazał w ustawie innych przepisów w ww. zakresie.
      Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż zakres wymagań kwalifikacyjnych określonych w ww. uchwale nie ma zastosowania przy odbywaniu praktyki i aplikacji, bowiem kwestie te regulowała Uchwała nr 311/22/2001 Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z 5 lutego 2001 r. w sprawie programów i zasad odbywania praktyki i aplikacji przez kandydatów na biegłych rewidentów, która zgodnie z art. 118 ust. 2 ustawy utraciła moc z dniem 6 grudnia 2009 r.
       
    15. Jak prawidłowo interpretować przepis art. 2 pkt 9 ustawy definiujący sieć, w kontekście obowiązku zachowania bezstronności i niezależności biegłego rewidenta, wynikającego z art. 56 ust. 3 pkt 7 ustawy?

      Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy przez pojęcie sieci należy rozumieć strukturę mającą na celu współpracę, do której należy biegły rewident lub podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych oraz której wyraźnym celem jest wspólny podział zysków i strat lub która posiada wspólnego właściciela, kontrolę bądź zarząd, wspólną politykę i procedury kontroli jakości, wspólną strategię gospodarczą, korzysta ze wspólnej nazwy lub znaczącej części zasobów zawodowych. Jednocześnie na podstawie art. 56 ust. 4 ustawy podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych działające w ramach sieci obowiązane są do zachowania bezstronności i niezależności w myśl ust. 3 ww. przepisu.
      W konsekwencji o świadczeniu w tej samej jednostce zainteresowania publicznego dodatkowych usług przy równoczesnym badaniu sprawozdań finansowych, które uzasadniałoby zinterpretowanie powstałych w ten sposób zależności jako naruszające zasady bezstronności i niezależności, o których mowa w art. 56 ustawy, będzie można mówić wówczas, gdy między podmiotami uprawnionymi do badania sprawozdań finansowych w ramach wykonywania ww. czynności zajdą relacje wypełniające definicję sieci, o której mowa w art. 2 pkt 9 ustawy.
      Podkreślić należy, że problem zachowania niezależności i bezstronności przez podmioty uprawnione do badania sprawozdań finansowych działające w ramach sieci ma istotne znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania systemu kontroli finansowej, na którą składają się badania sprawozdań finansowych oraz inne czynności rewizji finansowej, realizowane przez ww. podmioty.
      Interpretacji ww. przepisów ustawy należy dokonać również w oparciu o analizę treści art. 22 ust. 2 Dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG, zgodnie z którym Państwa Członkowskie zapewniają, aby biegły rewident lub firma audytorska nie przeprowadzali badania ustawowego, jeżeli zachodzi jakikolwiek bezpośredni lub pośredni związek - o charakterze finansowym, gospodarczym, w formie stosunku pracy lub innego rodzaju, włączając świadczenie dodatkowych usług niebedących badaniem - między biegłym rewidentem, firmą audytorską lub siecią a badaną jednostką, na podstawie którego obiektywna, rozsądna i poinformowana strona trzecia wywnioskowałaby, że niezależność biegłego rewidenta lub firmy audytorskiej jest zagrożona.
    bip

    Informacje o publikacji dokumentu

     
    Data utworzenia: 10.09.2012 Data publikacji: 10.09.2012 11:39 Data ostatniej modyfikacji: 22.10.2015 11:18
    Autor: Departament Rachunkowości Osoba publikująca: Aneta Gołdyń Osoba modyfikująca: Aneta Gołdyń
    Rejestr zmian